|
خبرگزاري فارس: فردا، 10 ژوئيه، صد و
سي و ششمين سالروز تولد مارسل پروست، نويسنده فرانسوي و خالق رمان
«در جستوجوي زمان از دست رفته» است؛ وي به آخرين نويسنده دوران
كلاسيك شهرت دارد.
مارسل پروست، نويسنده فرانسوي،
با نام كامل «والنتين لويي ژرژ اوژن مارسل پروست» 10 ژوئن 1871 چهل
روز پس از پايان خونين كمون پاريس در محله اوتوي در حومه پاريس به
دنيا آمد و در 18 نوامبر 1922 درگذشت.
پدرش آدرين پروست پزشكي سرشناس و مادرش ژان وي فرزند يك دلال
ثروتمند بورس بود. تنها برادرش روبر كه بعدها حرفه پدر را دنبال
كرد، در 24 مارس 1873 متولد شد.
پروست در سال 1880 براي نخستين بار دچار حمله بيماري آسم شد. وي در
سال 1882 وارد مدرسه كندروسه شد. در سال 1886 در شانزليزه با مري
دو بنارداكي دختر يك اشرافزاده لهستاني آشنا شد كه در جستجوي يكي
از الگوهاي ژيلبرت سوان بود. در خلال سالهاي 1888 و 1889 در
كندورسه به كلاس فلسفه رفت كه دبير آن "ماري آلفونس دارلو"
(1921-1849) بر تربيت فكري او اثر بسيار گذاشت، با نشريه ادبي
دبيرستان به نام Revue Lilas همكاري كرد و پايش به محافل اشرافي
باز شد.
مارسل پروست در 15 ژوئيه 1889 ديپلم ادبي گرفت. در نامهاي به
آناتول فرانس (كه در "جستجوي زمان از دست رفته" همان "برگوت"
نويسنده است) مينويسد كه از چهار سال پيش كتابهاي او را حفظ
كردهاست.
در ماه نوامبر سال 1889 دوره يك ساله سربازي داوطلبانه پروست در
هنگ 76 پياده اورلئان آغاز شد. در 19 مارس همان سال مادربزرگ
پدرياش در «ايليه» (الگوي كومبره در جستجو) درميگذرد و در دوم
ژوئيه سال 1890 مادربزرگ مادري خود را از دست داد. او در اين سال
در دانشكده حقوق پاريس نامنويسي كرد.
در سال 1891 گذشته از دانشكده حقوق بطور نامرتب در كلاسهاي "آلبر
سورل" و "آناتول لوروا بوليو" در دانشكده علوم سياسي و در كلاسهاي
"برگسون" در سوربن شركت كرد. دوستي وي با "ژان پوكه" (يكي ديگر از
الگوهاي ژيلبرت سوان) در اين سال آغاز شد. او تابستان را در
"كابور" (يكي از الگوهاي "بلبك" در "جستجوي زمان از دست رفته")
گذراند.
در سال 1892 فعاليتهاي ادبي جدي پروست آغاز شد و او همكاريش را با
نشريه le Banquet شروع كرد. در اين نشريه 15 مقاله از پروست چاپ شد
كه بعدها در كتاب خوشيها و روزها دوباره منتشر شد. در اين سال او
با آناتول فرانس آشنا شد.
در رفت و آمد هرچه بيشتر به محافل اشرافي به "كنتس لور دوشنيه"
(يكي از الگوهاي "دوشس دو گرمانت") دلبسته شد.
در سال 1893 با "كنت روبر دو مونتسكيو" (از مشخصترين الگوهاي
"بارون دوشارلوس") و "كنتس گرفول" (از ديگر الگوهاي دوشس دو
گرمانت) آشنا شد. در اين سال رمان بياعتنا را نوشت كه ميتوان آن
را نخستين طرح عشق سوان دانست. در 10 اكتبر ليسانس حقوق خود را
دريافت كرد.
سال 1894 رفت و آمد هر چه بيشتر پروست به محافل اشرافي فوبور سن
ژرمن محله اشراف پاريس آغاز شد و تدارك ليسانس ادبيات در سوربن با
درس خصوصي نزد دارلو فراهم گشت. در همين سال است كه دوستي او با
"رينالدو هان" (1947-1874) موسيقيدان جوان ونزوئلايي و شاگرد
ماسنه شكل ميگيرد. در آوريل اين سال با "اسكار وايلد" آشنا شد.
در ماه مارس سال 1895 ليسانس ادبيات خود را نيز دريافت كرد. در ماه
ژوئن در مسابقهاي براي گرفتن سمت دستيار كتابدار در كتابخانه
مازارن پاريس برنده شد. او همكاري خود را با نشريات ادبي را ادامه
داد. براي نخستين بار با سونات در دو مينور براي پيانو و ويلن اثر
سن سان آشنا شد و نگارش رمان "ژان سنتوي" آغاز شد.
در سال 1896 رمان بي اعتناي وي در نشريه زندگي معاصر چاپ شد.
همچنين 4 شعر از او كه رينالدو هان براي آنها آهنگ ساختهبود نيز
به چاپ رسيد. در 13 ژوئن همان سال چاپ كتاب "خوشيها و روزها"ي وي
با مقدمه آناتول فرانس و تصاوير مادلن لومر منتشر شد. اما اين
سال با مرگ دايي بزرگ و پدربزرگ مادري پروست مقارن بود.
سال 1899 آغاز علاقه پرشور پروست به آثار "جان راسكين" هنرشناس
انگليسي است. او ترجمه تورات آميين راسكين را در همين سال آغاز
كرد. در سال 1900 پروست از كتابخانه مازارن بركنار ميشود. او در
ژوئن سال 1902 ترجمه تورات آميين را به پايان رساند.
مقالات پروست درباره سالنهاي پاريسي براي روزنامه "فيگارو" در سال
1903 آغاز ميشود. در نوامبر همان سال پدر پروست از دنيا رفت.
سال 1904 تورات آميين منتشر شد. در ماه سپتامبر سال 1905 مادرش را
نيز از دست داد و در ماه دسامبر، در بولوني سورسن زير نظر دكتر
سوليه بستري شد. سال 1906 در آپارتمان شماره 102 بولوار هوسمن ساكن
شد. ديوارهاي اتاق خوابش را با لايهاي از چوبپنبه پوشاند تا سر و
صداي بيرون در آن رخنه نكند. ترجمه كنجد وسوسنها اثر راسكين را
منتشر كرد. پروست در ژانويه سال 1908 نگارش جستجو را آغاز كرد. سال
1909 او هر گونه رفت و آمد را كنار گذاشت و يكسره به نوشتن پرداخت.
نخستين نگارش عشق سوان در همين سال به پايان رسيد. در سال 1912
بخشهايي از جستجو در روزنامه فيگارو چاپ شد. سال 1913 پس از شكست
تلاشهاي بسيارش براي قبولاندن اثر به چند ناشر، سرانجام انتشارات
برنار گراسه ميپذيرد كه "در جستجوي زمان از دست رفته" را در سه
جلد به خرج نويسنده چاپ كند. "طرف خانه سوان" در نيمه دوم نوامبر
منتشر شد.
در ماه اوت سال 1916 از انتشارات برنار گراسه جدا شد و حق چاپ جلد
دوم اثر خود را به گاليمار واگذار كرد.
در سال 1918 پروست مقدمهاي براي گفتههاي نقاش نوشته ژاك اميل
بلانش نوشت. در ماه ژوئن "در سايه دوشيزگان شكوفا" و مجموعه
مقالاتش چاپ شد. در ماه نوامبر جايزه ادبي گنكور به "در سايه
دوشيزگان شكوفا" تعلق گرفت. پروست ناگهان معروف ميشود.
او در سال 1920 بخش اول "طرف گرمانت"، در سال 1921 بخش دوم "طرف
گرمانت" و بخش اول "سدوم و عموره" و در سال 1922 بخش دوم "سدوم و
عموره" در سه جلد را چاپ ميكند. در ميانه اكتبر اين سال پروست به
برونشيت دچار شد و روز هجدهم نوامبر جان سپرد.
پس از مرگ وي، در سال 1923 "اسير" در دو جلد، در سال 1925 "گريخته"
در دو جلد، در سال 1927 "زمان بازيافته" در دو جلد، در سال 1952
رمان "ژان سنتوي" در دو جلد و در سال 1953 اثر ناتمام "عليه سنت
بوو" به چاپ رسيد. |
