فردا يكشنبه سوم ژوئن، با هشتادوسومين سالروز درگذشت فرانتس
كافكا برابر است، كه با كتاب «محاكمه» به شهرت جهاني رسيد.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران
(ايسنا)، كافكا روز سوم جولاي سال 1883 در يك خانوادهي يهودي
آلمانيزبان در پراگ - پايتخت جمهوري چك - متولد شد.
فرانتس بزرگترين فرزند از جمع شش
فرزند خانواده بود. زبان نخستي كه فراگرفت، آلماني بود؛ اما بعدها
توانست زبان چكي را نيز بياموزد. علاقهاش به زبان فرانسه، او را
به آموختن اين زبان كشاند و بيش از هر نويسندهي ديگري به "گوستاو
فلوبر" علاقهمند بود.
بعد از پايان تحصيلات ابتدايي و
متوسطه، به دانشگاه آلماني «چارلز فرديناند» در پراگ رفت و در
ابتدا به تحصيل شيمي پرداخت؛ اما بعد از دو هفته رشتهاش را به
حقوق تغيير داد و در سال 1906 موفق به كسب دكتري حقوق شد.
تا هنگام مرگ، آثار و سبك نگارش او
توجه كمي را جلب ميكرد. پيش از مرگ، از دوست نزديك و مدير
برنامههاي ادبياش - "ماكس برود" - خواست تا تمام دستنوشتههايش
را از بين ببرد. "دورا ديامانت"، كه كافكا به او علاقهمند بود، تا
حدودي اين درخواست را اجرا كرد؛ اما حدود 20 يادداشت و 35 نامهاش
را نگه داشت، كه البته در سال 1933 به دست گشتاپو افتاد. هرچند
هنوز تحقيقات براي يافتن دستنوشتههاي كافكا در حال انجام است.
بنا بر نوشتهي ويكيپديا، تمامي آثار
منتشرشدهي كافكا، بهجز چند نامهاي كه او در چك به "ميلنا جنسكا"
نوشت، همگي در آلمان نوشته شدند. كافكا سبك نگارشي منحصر به فردي
داشت، و البته اين مسأله شايد به خاصيت زبان آلماني برميگردد، كه
اين امكان را به كافكا ميداد تا از جملات بلند استفاده كند؛
جملاتي كه برخي مواقع حتا به يك صفحه ميرسيد.
مشكل ديگري كه مترجمان در برگرداندن
آثار كافكا به انگليسي با آن مواجه ميشدند، چندمعنا بودن كلمات و
واژههاي مبهمي بود كه كافكا از آنها استفاده ميكرد.
منتقدان بسياري سعي كردهاند تا آثار
كافكا را در قالبهاي فكري و عقيدتي خاصي قرار دهند؛ از جمله:
مدرنيسم و رئاليسم جادويي. و برخي تأثير ماركسيسم را در آثار او
مانند «قصر»، «محاكمه» و يا «در تبعيدگاه» آشكار ميدانند، و بعضي
ديگر اگزيستانسياليسم يا آنارشيسم را سبك مورد استفادهي كافكا
ميدانند.
شرح حالنويسان معتقدند كافكا هميشه
فصلهاي ابتدايي كتابي را كه در حال نوشتنش بود، براي دوستان
صميمياش ميخواند. "ميلان كوندرا" بر اين باور است كه نويسندگان
زيادي مانند "گابريل گارسيا ماركز"، "فدريكو فليني" و "كارلوس
فوئنتس" شوخطبعي سورئاليستي كافكا را در آثارشان استفاده
كردهاند.
با اين حال، خوانندگان آثار اين
نويسنده براي انتخاب يك اثر از او، بايد توجه كافي به تاريخ چاپ
كتاب داشته باشند؛ چراكه كافكا پيش از آنكه بتواند برخي
نوشتههايش را براي چاپ آماده كند، درگذشت. بنابراين، رمانهاي
«قصر»، «محاكمه» و «آمريكا» (كه عنوان اصلي آن «مردي كه ناپديد شد»
بود) همگي توسط مدير كارهايش - "ماكس برود" - منتشر شدند.
فشارهاي اجتماعي و افسردگيهاي كافكا
موجب شد تا او به بيماريهاي متعددي مانند سل، ميگرن، بيخوابي و
يبوست مبتلا شود. وضعيت وخيم گلوي كافكا اين اجازه را به او
نميداد تا بتواند به اندازهي كافي غذا بخورد و از آنجاييكه آن
زمان "درمان داخل وريد" هنوز كشف نشده بود، هيچ راهي براي تغذيهي
او نبود، تا اينكه سرانجام در سوم ژوئن 1924 در آسايشگاهي در
منطقهي "كرلينگ" نزديك وين درگذشت. پيكر اين نويسنده روز يازدهم
ژوئن پس از انتقال به پراگ به خاك سپرده شد.
داستانهاي كوتاه زيادي از كافكا
بهجا ماندهاند، كه از جملهي آنها هستند: «توصيف جنگ» (1904)،
«مقدمات عروسي در ييلاق» (1907)، «تفكر» (1912)، «محاكمه» (1912)،
«در تبعيدگاه» (1914)، «رييس آرامگاه» (1917)، «ديوار بزرگ چين»
(1917) و «پيامي از سوي امپراتور» (1919).
«محاكمه» (1925)، «قصر» (1926) و
«آمريكا» (1927) هم از رمانهاي منتشرشدهي او هستند.
