اگر چه فعالیتهاى بین المللى این بازیكن استثنایى نسبتا كوتاه بود و كریف با تیم ملى فوتبال هلند، هرگز موفق به كسب عنوان قهرمانى جهان و یا قهرمانى اروپا نشد، اما با ستارگانى چون پله، بكن‌باوئر و مارادونا در یك سطح قرار دارد.

كریف در روز ۲۵ آوریل ۱۹۴۷ در آمسترادام به دنیا آمد و خانه خانواده‌اش هم در نزدیكى استادیوم باشگاه پرآوازه آژاكس آمستردام قرار داشت. در دوران بچگى پدرش را از دست داد و مادرش مجبور شد كه براى امرار معاش، به عنوان مستخدم و نظافتچى در جاهاى مختلف كار كند، از جمله در باشگاه آژاكس. و همین اتفاقات بود كه سرنوشت یوهان كریف را رقم زد.

به عقیده كارل هاینس هوبا، یكى از روزنامه‌نگاران معروف ورزشى در آلمان، كریف از معدود بازیكنانى است كه با فوتبال بزرگ شده اند، همانطور كه پسر یك كشاورز از بچگى كشاورزى را یاد مىگیرد و یا بچه یك ماهیگیر صبح تا شب با پدرش در آبها مشغول ماهیگیرى است.

كریف در سن ۱۳ سالگى ترك تحصیل كرد تا تمام وقت و نیروش را صرف فوتبال كند. رینوس میشل مربى معروف هلندى كه در آن زمان سرمربیگرى آژاكس را برعهده داشت، به نبوغ و استعداد كریف پى برد و در روز ۱۵ نوامبر سال ۱۹۶۴ بود كه كریف ۱۷ ساله، اولین بازیش را براى آژاكس انجام داد و در همین اولین بازى هم ، اولین گلش را در لیگ دسته اول هلند به ثمر رساند.

 

دو سال بعد، یعنى در سال ۱۹۶۶ كریف نه تنها با آژاكس آمستردام به عنوان قهرمانى باشگاههاى هلند دست پیدا كرد، بلكه براى اولین بار هم در پیراهن تیم ملى فوتبال كشورش پا به میدان گذاشت. این ستاره هلندى با توجه به تكنیك، سرعت و نبوغ و هوشى كه در گرداندن بازى داشت، به كارگردانى تام الاختیار در زمین بازى بدل شد. كریف كه جثه نسبتا نحیفى داشت، در جنگ تن به تن خیلى قدرتمند بود، هم گل مى‌زد، هم گل مى‌ساخت، و هم توپ را پخش مى‌كرد.

 

رنوس میشل كه در دهه هفتاد میلادى سرمربیگرى تیم ملى فوتبال هلند را برعهده گرفته بود، با داشتن مهره اى چون یوهان كریف، توانست «فوتبال مطلق» را پیاده كند؛ فوتبالى تهاجمى با تاكتیكى كه در چارچوب آن بازیكنان دائم در حال جنبش هستند و پستهاى خود را با هم عوض مى‌كنند تا بتوانند موقع دفاع، فضا را تنگ كنند و موقع تهاجم هم شكاف و فضاهاى بزرگترى براى حمله به وجود بیاورند.

 در جام جهانى ۱۹۷۴ در آلمان، انقلاب تاكتیكى هلند، همگى را شگفتزده كرد، اما هلندیها علیرغم ارائه بازیهایى عالى و تهاجمى و زدن گلهایى تماشایى، سرانجام در دیدار نهایى، ۲ بر ۱ مغلوب آلمانها شدند، اگرچه به عقیده بعضیها هلند تیم برتر میدان بود. تنها مرهمى كه درد این شكست را كمى تسكین داد، انتخاب كریف به عنوان بهترین بازیكنان جام جهانى ۱۹۷۴ بود.

 

این بازیكن نابغه، با تیم ملى هلند موفق به كسب هیچ عنوانى نشد و به همین خاطر هم مى‌توان او را سلطان بى تاج و  تخت عالم فوتبال دانست. البته كریف در سطح باشگاهى عنوانهاى زیادى را از آن خود كرد: این ستاره بزرگ به همراهى آژاكس آمستردام ۷ بار عنوان قهرمانى هلند و در سالهاى ۱۹۷۱ تا ۷۳ سه بار پیاپى جام قهرمانان باشگاههاى اروپا را به دست آورد.

 

در سال ۱۹۷۳ كریف راهى اسپانیا شد و فصل تازه اى را در باشگاه اف ث بارسلونا شروع كرد و با این تیم هم قهرمان باشگاههاى اسپانیا شد.

 

كریف بعد از پایان فعالیت حرفه اى‌اش به عنوان بازیكن در سال ۱۹۸۴ به فوتبال وفادار ماند و اگر چه دوره مربیگرى ندیده بود و مدركى نداشت، سرمربیگیرى تیمهاى صاحبنامى چون آژاكس و بارسلونا را برعهده گرفت و موفقیتهاى زیادى هم با این تیمها كسب كرد، از جمله ۴ عنوان قهرمانى پیاپى در لیگ دسته اول اسپانیا.

ناگفته نماند که یوهان کریف همواره پیراهن شماره ۱۴ را بر تن داشت و باشگاه معروف آژاکس آمستردام که کریف سالهای زیادی در آن توپ می‌زد، اعلام کرده که برای تقدیر از این نابغه بزرگ جهان فوتبال، شماره ۱۴ فقط به او اختصاص خواهد داشت و از این پس هیچ یک از بازیکنان آژاکس پیراهن شماره ۱۴ را بر تن نخواهد کرد.

شهرام احدی                         DW